Yangın Gecesi

Yangın gecesini giyinmiştim

Ateş İstanbul'a bulaşmıştı

Yalnızdım zehirdim zehirliydim

Bütün köprülerim atılmıştı

Gemimi ellerimle batırmıştım

İstanbul nefes nefes yanıyordu

Sen tutuşmuştun yanıyordun

Çığlıkların kulağımdan gitmeyecek

Saçların tutuşmuştu yanıyordu

Ateş dudaklarına bulaşmıştı

Kimsecik yangını görmüyordu

Bir damlacık su vermiyordu

Sen bir cehennemdin yanıyordun

İstanbul bir cehennemdi yanıyordu

Ben eski cehennemdim yanıyordum

Şiirlerim haykırmaya başlamıştı

Duman beni boğmazsa kör etmezse

Gözlerim kör olmazsa ölmezsem

Seni görsem suçlu gözlerini görsem

Yangın gecesinde kaybolduğunu

Başıma taş yağmasa düşmese

Gemiler ateş almasa gitmese

İstanbul yanmasa sen yanmasan

Ben kendi kendimi yakacaktım