O Vahşi At

Bizi güllerin iklimi tüketti

Toprağı yaran filize vurulduk

O vahşi beyaz at alıp başını gitti

Bir yaz yağmuru gibi unutulduk

Sığ yanlarımız oldu arasıra

El yordamıyla dalarken hayata

Bir parça telaş bir parça ümittik

Hiç yetişemedik o vahşi ata

O vahşi atla beraber

Ah şu içimizdekiler

Sanki sökülürcesine

Gitti gider, gitti gider

Bize bir günün çelişkisi yetti

Dudağı yoran bir söze kırıldık

O vahşi beyaz at tutuştu yelesinden

Kaldığı yerden başlanır mi artık

Hiç ayrılmayız derken bir ucundan

Aşktı o yitirdiğimiz inan aşktı

Ben sana kıydım sen bana gücendin

Ve durduramadık o vahşi atı

O vahşi atın ardından

Ah şu aramızdakiler

Hiç yaşanmamışçasına

Uçtu gider, uçtu gider