نرگس شیراز

سنبل به چمن با ناز آمد

گل به گلستان باز آمد

در بزم جهان بوی نرگس

از چمن شیراز آمد

مرغ زیبا آمد به سخن

(آمد به سخن)

شور دیگر دارد دل من

(دارد دل من)

نوشد هر کس جامی

از دست دل آرامی

گیرد ز جهان کامی

سنبل به چمن با ناز آمد

گل به گلستان باز آمد

در بزم جهان بوی نرگس

از چمن شیراز آمد

مرغ زیبا آمد به سخن

(آمد به سخن)

شور دیگر دارد دل من

(دارد دل من)

نوشد هر کس جامی

از دست دل آرامی

گیرد ز جهان کامی

گل چون بیند روی تو را

رخسار دلجوی تو را

گل چون بیند روی تو را

رخسار دلجوی تو را

جلوه نماید، عطر افشانی از سر گیرد

(عطر افشانی از سر گیرد)

تازه شود گل، عشق و شوری دیگر گیرد

(عشق و شوری دیگر گیرد)

ای خوش آن کس بار دیگر از دست تو ساغر گیرد

ای گل تو چه با نازی

چون نرگس شیرازی

(ای گل تو چه با نازی)

(چون نرگس شیرازی)