تانگوی باد بهاری

بگو ای دل باد بهاری را

گذری کن از کویش

راز ایام بیقراری را

ببر از ما به سویش

بگو ای دل باد بهاری را

گذری کن از کویش

راز ایام بیقراری را

ببر از ما به سویش

جان برافروخت خانمان سوز

دیده ام را گریه آموخت

رو نهان کرد دل نشان کرد

تیر هجرش قصد جان کرد

بی تو پریوش (بی تو پریوش)

سینه در آتش (سینه در آتش)

خیره در آب است

ای گل زیبا (ای گل زیبا)

رسم تو با ما (رسم تو با ما)

ناز و عذاب است

نو بهار از ای یار دیرینم

پر ز می کن ساغر را

کور از آن چشمانت کجا بیند

نو بهار دیگر را

جان برافروخت خانمان سوز

دیده ام را گریه آموخت

رو نهان کرد دل نشان کرد

تیر هجرش قصد جان کرد

شد ز کنارم (شد ز کنارم)

از چه نگارم (از چه نگارم)

فصل بهارم

سرو روانم (سرو روانم)

راحت جانم (راحت جانم)

دل بیقرارم

که بودی چون جان در آغوشم

گر چه پیمان بشکستی

هی ز خاطر شوی فراموشم

که امید دل هستی، هی

لالالالالا لالالالالالالالا

لالالالالا لالالالالالالالا

لالالالالا لالالالالالالالا

لالالالالا لالالالالالالالا