سر کنم ای برگ خزان

سرکنم ای برگ خزان، با تو قصه ای کهن

که در این قصه ی کهن، نکته ای بود نهان

که بسوزد دل من

ناله ها ای برگ خزان، خیزد از نهان من

برخاک افتادی و کس، پی هم دردی تو

نکند رو به چمن

تو همچو من

چهره ای افسرده داری

تو همچو من

بی نسیب و خواری

تو همچو من

چهره ای افسرده داری

تو همچو من بی نسیب و خواری

تو همچو من

چهره ای افسرده داری

تو همچو من

بی نسیب و خواری

تو همچو من

چهره ای افسرده داری

تو همچو من

بی نسیب و خواری