مرغ سحر

مرغ سحر، ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

ز آه شرر بار، این قفس را

برشکن و زیر و زبر کن

بلبل پر بسته ز کنج قفس درآ

نغمه آزادی نوع بشر سرا

وز نفسی عرصه این خاک توده را

پر شرر کن

ناله سر کن

ظلم ظالم، جور صیاد

آشیانم، داده بر باد

ای خدا، ای فلک، ای طبیعت

شام تاریک ما را سحر کن

پر ثمر کن

نوبهار است، گل به بار است

ابر چشمم، ژاله بار است

این قفس چون دلم تنگ و تار است

شعله فکن بر قفس ای آه آتشین

دست طبیعت گل عمر مرا مچین

جانب عاشق نگه ای تازه گل از این

بیشتر کن، بیشتر کن، بیشتر کن

مرغ بی دل، شرح هجران

مختصر، مختصر کن، مختصر کن