وقتی که بچه بودم

وقتی که بچه بودم

پرواز یک بادبادک

می بردت از بام های سحرخیزی پلک

تا نارنجزاران خورشید

وقتی که بچه بودم

خوبی زنی بود

که بوی سیگار می داد و

اشک های درشتش از پشت عینک

با قرآن می آمیخت

آه آن روزهای رنگین

آه آن روزهای کوتاه

وقتی که بچه بودم

آب و زمین و هوا بیشتر بود و

جیرجیرک شب ها

در خاموشی ماه آواز می خواند

وقتی که بچه بودم

در هر هزاران و یک شب

یک قصه بس بود

تا خواب و بیداری خوابناکت

سرشار باشد

آه آن روزهای رنگین

آه آن روزهای کوتاه

آه آن روزهای رنگین

آه آن فاصله های کوتاه

آن روزها

آدم بزرگ ها و زاغ های فراق

اینسان فراوان نبودند

وقتی که بچه بودم

مردم نبودند

آن روزها

وقتی که من بچه بودم

غم بود اما

آن روزها

آدم بزرگ ها و زاغ های فراق

اینسان فراوان نبودند

وقتی که بچه بودم

مردم نبودند

آن روزها

وقتی که من بچه بودم

غم بود اما

کم بود