تصنیف کمان‌ابرو

مرا چشمی است خون افشان

ز دست آن کمان ابرو

جهان پرفتنه خواهد شد

از آن چشم و از آن ابرو

جهان پر فتنه خواهد شد

از آن چشم و از آن ابرو

غلام چشم آن ترکم

که در خواب خوش مستی

نگارین گلشنش روی است و

مشکین سایبان ابرو

هلالی شد تنم

هلالی شد تنم زین غم

که با طغرای ابرویش

که باشد مه ، که باشد مه

که بنماید ، ز طاق آسمان ابرو

تو کافردل نمی بندی

نقاب زلف و می ترسم

که محرابم بگرداند

خم آن دلستان ابرو

... ...

مرا چشمی است خون افشان

ز دست آن کمان ابرو

جهان پر فتنه خواهد شد

از آن چشم و از آن ابرو

جهان پر فتنه خواهد شد

از آن چشم و از آن ابرو

غلام چشم آن ترکم

که در خواب خوش مستی

نگارین گلشنش روی است و

مشکین سایبان ابرو

هلالی شد تنم

هلالی شد تنم زین غم

که با طغرای ابرویش

که باشد مه ، که باشد مه

که بنماید ، زطاق آسمان ابرو

تو کافردل نمی بندی

نقاب زلف و می ترسم

که محرابم بگرداند

خم آن دلستان ابرو

...

اگر چه مرغ زیرک بود

حافظ در هواداری

به تیر غمزه صیدش کرد

چشم آن کمان ابرو