گل‌های اطلسى

من و زخم این زمستون که زده به من شبیخون

من و باغ آرزوهام که گلی نچیدم از اون

با تو بودن و نبودن مثل سیاه و سفیدن

با تو بودن و نبودن مثل بیم و امیدن

دوست دارم که دستهاتو داشته باشم

تا تموم خوبیهاتو داشته باشم

دوست دارم تو باشی و من زیر سایهات

همه صلح و صفاتو داشته باشم

چشم من خسته و خونه که به سمتت نگرونه

که خیال تو باهاش مثل یه خواب مهربونه

دل من مثل یه قفله به کلید تو سپرده

یعنی که بود و نبودم به امید تو سپرده

کاشکی بهار شی برسی ضامن باغم بشی

مثل گلهای اطلسی چشم و چراغم بشی

کاشکی مثل یک چلچراغ خونمو روشن کنی

روح خموده منو غرق شکفتن کنی