گاهی سفر آمد برادر

ای غمِ هزارساله

گرچه پررنج و بلایم

من، بر افتاده

خانهٔ غم

چشمِ ترت

شورِ نینوا‌یی

حالشان زار و پریشان

قربون چشم‌های خوابِ نازش

اسدِ بی‌بدل

من لی یاکونو حسب

تشنه‌ی جامیم

خاکِ کشتگانِ تو

صلح تو قیام کربلا

تشنه‌ام ساقی

تویی آن‌که مستیِ ماست

ما را دمِ آفتاب کشتند

چه جلالی

ای ساقی آه‌یّو

کربلا، اگر کربلا شد

مراد همگان

من قاسمم، از نسل علی

زلف مشکینت

ای شهدِ شیرینِ عاشقی

مردان طواف جز سرِ حیدر نمی‌کنند

دل دادن گناه نیست

السلام علی عبدالله ابن‌الحسن (اجرای زنده)

دل دادن گناه نیست

مادر مگه چند سالته (اجرای زنده)