گربه سیاه

یه گربه سیاه پشت پنجره ام نشسته، به من خیره شده

با چشمای زرد کهرباییش بهم میگه، بیا دیگه

شاید میخواد دنبالش برم هر جایی که میره

ولی انگار از پرسه تو خیابونای شب سیره

توی اتاقم جوری راه میره انگار خدای این زمینه

تن معصوم و سیاهش روی تختم کش میده

انگار میخواد منو مثل ماهی تو پنجه اش بگیره

کی میدونه پشت پنجره های شهر چیا دیده

کاش واسه همیشه بمونه پیش من

ما هردومون یه قصه تاریکیم

میخوام این گربه مثل چشای تو

یه نقطه سیاه بشه تو زندگیم