صدای مهربانی

چی بخوام از تو که با من فاصلت هزار تا کوهه

نمیدونی که تو قلبم غم تو چه پر شکوهه

چی بخوام از تو که دوری از صدای مهربونی

توی ظلمت شب من یه شهاب بی‌نشونی

توی ظلمت شب من یه شهاب بی‌نشونی

وقتی گفتی از ستاره گفتم اون ستاره چینه

وقتی گفتی از بنفشه گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو میشد به ستاره بال و پر زد

مثل قمری‌های عاشق به گل بهاره سر زد

نفسامون و صدامون میشد عاشقونه باشه

واسمون سایه‌ی برگ‌ها میشد آشیونه باشه

چی بخوام از تو که با من بودی و منو ندیدی

هی تو رو صدا زدم من تو صدامو نشنیدی

چی بخوام از تو که دوری از صدای مهربونی

توی ظلمت شب من یه شهاب بی‌نشونی

وقتی گفتی از ستاره گفتم اون ستاره چینه

وقتی گفتی از بنفشه گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو میشد به ستاره بال و پر زد

مثل قمری‌های عاشق به گل بهاره سر زدچی بخوام از تو که با من فاصلت هزار تا کوهه

نمیدونی که تو قلبم غم تو چه پر شکوهه

چی بخوام از تو که دوری از صدای مهربونی

توی ظلمت شب من یه شهاب بی‌نشونی

توی ظلمت شب من یه شهاب بی‌نشونی

وقتی گفتی از ستاره گفتم اون ستاره چینه

وقتی گفتی از بنفشه گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو میشد به ستاره بال و پر زد

مثل قمری‌های عاشق به گل بهاره سر زد