صدای مهربانی

چی بخوام از تو که با من فصلت هزار تا کوهه

نمی دونی که تو قلبم غم تو چه پرشکوهه

چی بخوام از تو که دوری از صدای مهربونی

تو یه ظلمت شب من یه شهاب بی نشونی

تو یه ظلمت شب من یه شهاب بی نشونی

وقتی گفتی از ستاره، گفتم اون ستاره چیده

وقتی گفتی از بنفش، گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو می شد، رو ستاره بال و پر زد

مثل قوم ریای عاشق به گل بهار سر زد

نفسامون و صدامون می شد عاشقونه باشه

تاسمون سایه ی پرگاه می شد آشیونه باشه

چی بخوام از تو که با من بودی و منو ندیدی

هی تو رو صدا زدم من، تو صدامو نشنیدی

وقتی گفتی از ستاره، گفتم اون ستاره چیده

وقتی گفتی از بنفش، گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو می شد، رو ستاره بال و پر زد

مثل قوم ریای عاشق به گل بهار سر زد

چی بخوام از تو که با من فصلت هزار تا کوهه

نمی دونی که تو قلبم غم تو چه پرشکوهه

چی بخوام از تو که دوری از صدای مهربونی

تو یه ظلمت شب من یه شهاب بی نشونی

تو یه ظلمت شب من یه شهاب بی نشونی

وقتی گفتی از ستاره، گفتم اون ستاره چیده

وقتی گفتی از بنفش، گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو می شد، رو ستاره بال و پر زد

مثل قوم ریای عاشق به گل بهار سر زد

وقتی گفتی از ستاره، گفتم اون ستاره چیده

وقتی گفتی از بنفش، گفتم اون بهارو دیده

به خدا که با تو می شد، رو ستاره بال و پر زد

مثل قوم ریای عاشق به گل بهار سر زد