دوبیتی‌خوانی

کسی که ره به بیدادم بره نی

خبر بر سرو آزادم بره نی

تمام خوبرویان جمع گردند

کسی که یادت از یادم بره نی

خدایا دل ز مو بستان به زاری

نمی آید زمو بیمارداری

نمی دونم لب لعلت به خونم

چرا تشنه است با این آبداری

دمی بوره ببین حالم ته دلبر

دلم تنگه شبی با مو به سر بر

دمی بوره ببین حالم ته دلبر

دلم تنگه شبی با مو به سر بر

ته گل بر سر زنی ای نوگل مو

به جای گل زنم مو دست بر سر

ته گل بر سر زنی ای نوگل مو

به جای گل زنم مو دست بر سر

دمی بوره ببین حالم ته دلبر

دلم تنگه شبی با مو به سر بر

ته گل بر سر زنی ای نوگل مو

به جای گل زنم مو دست بر سر

مو كه افسرده حالم چون ننالم

شكسته پر و بالم چون ننالم

همه گويند فلاني ناله كم كن

ته آيي در خيالم چون ننالم

بي ته گلشن چو زندونه به چشمم

گلستون آذرستونه به چشمم

بي ته آرام و عمر و زندگاني

همه خواب پريشونه به چشمم

خداوندا ما بيزارم ازاين دل

شب و روزم در آزارم از اين دل

ز بس ناليدم از ناليدنم تنگ

ز ما بستان كه بيزارم از اين دل

ز ما بستان كه بيزارم از اين دل

نسيمي كز بن آن كاكل آيو

مرا خوشتر ز بوي سنبل آيو

چو شو گيرم خيالت را در آغوش

سحر از بسترم بوي گل آيو

دلا از دست تنهايي بجونم

ز آه و ناله خود در فغونم

شوان تار و از درد جدايي

كره فرياد مغز استخوانم

دلا از دست تنهايي بجونم

ز آه و ناله خود در فغونم

شوان تار و از درد جدايي

كره فرياد مغز استخوانم

مو كه افسرده حالم چون ننالم

شكسته پر و بالم چون ننالم

همه گويند فلاني ناله كم كن

ته آيي در خيالم چون ننالم

ته آيي در خيالم چون ننالم