ساز و آواز

دل من رای تو دارد

سر سودای تو دارد

رخ فرسوده زردم

غم صفرای تو دارد

سر من مست جمالت

دل من دام خیالت

گهر دیده نثار

کف دریای تو دارد

ز تو هر هدیه که بردم

به خیال تو سپردم

که خیال شکرینت

فر و سیمای تو دارد

گل صد برگ به پیشت

فروریخت ز خجلت

که گمان برد که او هم

رخ رعنای تو دارد[قسمت ۵]

اگرم در نگشایی

ز ره بام درآیم

که زهی جان لطیفی

که تماشای تو دارد

به دو صد بام برآیم

به دو صد دام درآیم

چه کنم آهوی جانم

سر صحرای تو دارد

خمُش ای عاشق مجنون

به مگو شعر و بخور خو

که جهان ذره به ذره

غم غوغای تو دارد