فروغ

دلی دارم، چه دل، محنت سرایی

که در وی خوشدلی را نیست جایی

دل مسکین چرا غمگین نباشد

که در عالم نیابد دلربایی

چگونه غرق خونابه نباشم

که دستم می نگیرد آشنایی

بمیرد دل چو دلداری نبیند

بمیرد دل چو دلداری نبیند

بکاهد جان چو نبود جانفزایی

بنالم بلبل آسا

بنالم بلبل آسا، چون نیابم

ز باغ دلبران بوی وفایی

نه دل را در تحیر پایبندی

نه جان را جز تمنا دلگشایی

در این وادی فرو شد کاروان ها

که کس نشنید آواز درایی

در این ره هر نفس صد خون بریزد

در این ره، در این ره هر نفس صد خون بریزد

نیارد خواستن کس خونبهایی

دل من چشم می دارد

دل من چشم می دارد کز این ره

بیابد بهر چشمش توتیایی

بیابد بهر چشمش توتیایی