بعد از تو

مرده دیگه در من خورشید شهر نگاهت

چون تک درختی پیر نگاهم مونده به راهت

دلم بهم گفته که قهره با من دو چشمات

بیهوده پژمرد قلبم مثل گل تو باغ دستات

چرا نگفتی تو که دیگه دوستم نداری

می خوایی تو گلدون قلب من خنجر بکاری

تو آیینه چشمام هنوزم عکس تو پیداست

از بس که هر روز هی گریه کردم اشکام یه دریاست

بی تو می میرم من یه روزی تو شهر غربت

میرم دوباره از شهر تو من با قلبی پر از محنت

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه

بی تو می میرم من یه روزی تو شهر غربت

میرم دوباره از شهر تو من با قلبی پر از محنت

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه

دیگه بعد از تو چون همیشه من دلم یه گل آتیشه

اما یادت از دل هرگز جدا نمی شه