بی‌تو به‌سر نمی‌شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

جای دگر نمی شود

دیدۀ عقل مست تو

چرخۀ چرخ مست تو

گوش طرب به دست تو

بی تو به سر نمی شود

بی تو به سر نمی شود

جان ز تو نوش می کند

دل ز تو جوش می کند

عقل خروش می کند

بی تو به سر نمی شود

بی تو به سر نمی شود

جاه و جلال من تویی

ملکت و مال من تویی

آب زلال من تویی

بی تو به سر نمی شود

بی تو به سر نمی شود

گاه سوی وفا روی

گاه سوی جفا روی

آن منی، کجا روی؟

بی تو به سر نمی شود

بی تو به سر نمی شود

بی تو اگر به سر شدی

زیر جهان زبر شدی

باغ ارم سقر شدی

بی تو به سر نمی شود

خواب مرا ببسته ای

نقش مرا بشسته ای

وز همه ام گسسته ای

بی تو به سر نمی شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

جای دگر نمی شود

جای دگر نمی شود

جای دگر نمی شود