بی‌پایان

سرمستی نه به من بود نه میخانه و می

ساقی از پلک تو مستی است مرا پی در پی

پی در پی

پی در پی

پی در پی

تا که هشیار شوم نیست طلب جز تو مرا

ره میخانه نگردید به هشیاری طی

مست چنانم من سرگشته و حیران

که مرا چاره نه وصل است و نه هجران

چه کنم با توی رم کرده چو آهوی گریزان

که بمانی بشود دست به دامان تو این زار پریشان

مست چنانم من سرگشته و حیران

که مرا چاره نه وصل است و نه هجران

چه کنم با توی رم کرده چو آهوی گریزان

که بمانی بشود دست به دامان تو این زار پریشان

از سر زلف تو شب چاره درویشان است

از سر زلف تو شب چاره درویشان است

به درازا بکشد پرسه ما چون شب دی

به درازا بکشد پرسه ما چون شب دی

نشمارید قدح مست از اعداد رهاست

نشمارید قدح مست از اعداد رهاست

چون ندانید

چون ندانید که آغازش و انجامش کی

مست چنانم من سرگشته و حیران

که مرا چاره نه وصل است و نه هجران

چه کنم با توی رم کرده چو آهوی گریزان

که بمانی بشود دست به دامان تو این زار پریشان

مست چنانم من سرگشته و حیران

که مرا چاره نه وصل است و نه هجران

چه کنم با توی رم کرده چو آهوی گریزان

که بمانی بشود دست به دامان تو این زار پریشان

به جهت مشرق و مغرب نه شمال و نه جنوب

تو بجو ساقی ما را ز خراسان تا ری