شبی بی‌تو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

درا زپرده تو ای عشق و آفتابی شو

به شهر نعره بزن گو به هوش میگردد

گرش قرار نباشد گریزد آن مه نو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

درا زپرده تو ای عشق و آفتابی شو

به شهر نعره بزن گو به هوش میگردد

گرش قرار نباشد گریزد آن مه نو

به هجر دوست نه خوش می شود زمانه ما

نه فصل عاشقی ام می ارزد به نیمی جو

چو بردمد ز افق در حضور مه خورشید

قرار ما می نشود باز بی تو از هر دو

چو بردمد ز افق در حضور مه خورشید

قرار ما می نشود باز بی تو از هر دو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

درا زپرده تو ای عشق و آفتابی شو

به شهر نعره بزن

به شهر نعره بزن گو به هوش میگردد

گرش قرار نباشد

گرش قرار نباشد گریزد آن مه نو

گریزد آن مه نو

زمینیان اگر از حال خویش خوش خوانند

تو آن غزل منه آواز آسمان مشنو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

فغان ماه بلند است در شب بی تو

درا زپرده تو ای عشق و آفتابی شو

به شهر نعره بزن گو به هوش میگردد

گرش قرار نباشد گریزد آن مه نو

به هجر دوست نه خوش می شود زمانه ما

نه فصل عاشقی ام می ارزد به نیمی جو