امید وصال

این دل جای تو شد وگرنه پرخون کنمش

در دیده تویی وگرنه جیحون کنمش

امید وصال توست جان را ورنه

از تن به هزار حیله بیرون کنمش

در هجرانم قرار می باید و نیست

آسایشِ جانِ زار می باید و نیست

سرمایه روزگار می باید و نیست

یعنی که وصال یار می باید و نیست

عشقی که کسش چاره نداند این است

عشقی که کسش چاره نداند این است

دردی که ز من جان بستاند این است

چشمی که همیشه خون فشاند این است

آن شب که به روزم نرساند این است

آن شب که به روزم نرساند این است

این است، این است

عشقی که کسش چاره نداند این است

سودای سر بی سروسامان یک سو

بی مهری چرخ و دور گردان یک سو

اندیشه خاطر پریشان یک سو

اینها همه یک سو، غم جانان یک سو

اینها همه یک سو، غم جانان یک سو

از دیده سنگ خون چکاند غم تو

بیگانه و آشنا نداند غم تو

دم درکشم و غمت همه نوش کنم

تا از پس من به کس نماند غم تو