تذرو

من تذروی خوش سرودم، از دیار نغمه خوانی

رشته بند گردن من، این سرود آسمانی

این سرود آسمانی

بال من بگشا و از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن

تا فضای آسمان بیکرانه، بیکرانه

پر کنم با نغمه های جاودانه، جاودانه

بال من بگشا و از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن

بال من بگشا و از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن

تا فضای اسمان بیکرانه، بیکرانه

پر کنم با نغمه های جاودانه، جاودانه

بال من بگشا و از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن

تا فراز کوه و صحرا دشت و دریا پر کشم

پر کشم تا بیکرانها پرکشم

تا گریزم از نیاز آب و دانه، آشیانه پر کشم

پرکشم تا بی نشانها پرکشم

پرکشم تا بگذرم از رنج و از درد زمانه

بال و پر شویم سحر در چشمه پاک ترانه

بال و پر شویم سحر در چشمه پاک ترانه

پرکشم تا بگذرم از رنج و از درد زمانه

بال و پر شویم سحر در چشمه پاک ترانه

بال و پر شویم سحر در چشمه پاک ترانه

بال من بکشا از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن

بال من بکشا از بندم رها کن

پایم از این رشته های بسته وا کن