ای صبا، نکحتی از خاک راه یار بیار

بیا تا گل برافشانیم

هرگز مهر تو

صبح است ساقیا

رسید مژده

بخت از دهان دوست

زاهد خلوت‌نشین

دانی که چیست دولت؟

می‌ترسم اشک در غم ما پرده‌در شود

یاری، اندر کس نمی‌بینم

گل در بر و می در کف

گل‌عذاری ز گلستان جهان

گل بوی عیش می‌داد

مخمور جام عشقم

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

فاش می‌گویم و…

الا یا ایهاالساقی

می‌ترسم اشک در غم ما پرده‌در شود

نمایش فاصله

شبانه

همه فصل‌ها

بخت از دهان دوست

مهتاب

شهاب‌ها و شب‌ها

یار عزیز

یاری، اندر کس نمی‌بینم

سامی رومی

گل در بر و می در کف

هرگز مهر تو

دیگر میلاد

صبح است ساقیا

وصل

الا یا ایهاالساقی

دانی که چیست دولت؟

غوغای سکوت

دل خراب

گریه‌خوام ناهوندن