لبخند

درخت ها هم وقتی پاییز میشه و دیگه آخراشه

همون برگای زردشون

با رقص که شروع میکنن به افتادن

میدونی، ما هم جزء طبیعتیم

ما هم هرچی که بشه

لبخند رو نگه میداریم

با رقص به زندگیمون ادامه میدیم

ولی دیگه مهم نی

اصلا مهم نی

دیگه هیچی الان

فقط برقص برقص

بخند به من که بچه ام

چون هیچ چیزی مهم نی

اصلا مهم نی

چشماتو ببند و یه جا برقص و

نکن نگاه به نقص

که همه چی کامله وقتی اراده هست

زندگی آزاده یه کام حبس

مثل پری که پرت شده

یا برگی که زرد شده

و آروم میچرخه

بهم نشون بده بدنی که برام با نور میرقصه

دلم باش درومد از قرنطینه

بیدار شدم بعدِ کابوس یه لحظه

دیدم قلبِ تو فانوس به دسته

جادمون جلو خود چالوس چه سبزه

مثل ساقی، حافظ و می

زندگی که میکنه راهشو طی

مام رازشو پیدا میکنیم

الان نه ببریم حالشو کی

پس بیا آزادونه

به این مرغای عشق بدیم باز ما دونه؛{همخوان: الکس}؛

ولی دیگه مهم نی

اصلا مهم نی

دیگه هیچی الان

فقط برقص برقص

بخند به من که بچه ام

چون هیچ چیزی مهم نی

اصلا مهم نی

ماهی آزادیشو مدیون دریاست

پاییز زیباییشو مدیون برگاست

منم شعرامو مدیون دردام

پا رو آسفالت و سر روی ابرا

مثل اون روز که دیدمت تو بارون

موهات چتری و حال من چه داغون

پا رو قانون جاذبه نذار

توی دام تو میوفتم چه آسون

خنده هات چه گرون تموم میشن

خوب هر چیزیم یه قیمتی داره

میدونستم یه روز همون میشم

که ازش میتونی بگذری آره

روزا رقصیدن رفتن از یاد

تو رو پس گرفت دستم از باد

اینم با زمان حل میشه میگن

تصویرات از جلوم رد میشن میرن ببین؛{پل: الکس (و سیجل)}؛

هر برگی که زرد شد

بذار پای من

بذار پای من

هر طعمی که تلخ شد

(بذار پای من)

بذار پای من

بذار پای من

ولی دیگه مهم نی

اصلا مهم نی

دیگه هیچی الان

فقط برقص برقص

بخند به من که بچه ام

چون هیچ چیزی مهم نی

اصلا مهم نی

ما راستشو بخوای

تو هر وقت باهامی

تو هر وقت شادی

تو هر وقت شادی

ما دور از هم باشیم

زود عصبانی

باید دست برداریم

از هر دعوایی