اون بالا سری

همونی که بم میده آرامش تهشُ

دردو دل کردم گفتم بارها بش بحثُ

گفت برو مث کوه پشتتم

خوب باش رو تو دیگه کارما چشم بستُ

میمونم به فکرت

چون تویی که فقط میکنی حالمو خوب

میکنی حالمو خوب تا تو هر حالت بد

یاد دادی طاقت بیارم تو عالم درد

یاد گرفتم داشته باشم با همه فرق

بچسبم نباشم یه آدم پرت

خدا مرسی واسه استعدادت

کردم استفاده ساختم ی اسم دائم

خدا جون تو هر تار حست نابه

اینقدر بزرگی سخته خب استدلالت

میلیون برا تو تو یکی برا من

توی دنیا نساختی یکی ولانم

چسبیدم به کار من تو اکیپ الانم

ثابت شده به هر کی بگی مرامم

من بیخیال هر چی ضعفو غصص

من دورم از هر چی چنگو گربس

من معتاد هر چی حرفو جملس

میرم دنبال هرچی مرزو قله_س

همونی که بم میده آرامش تهشُ

دردو دل کردم گفتم بارها بش بحثُ

گفت برو مث کوه پشتتم

خوب باش رو تو دیگه کارما چشم بستُ

نداره هیچکی قدر تو معرفت نه

این حرفو میزنم من قبل رفتنم

نمیخوام بگن که این مغزه در رفت

حرفام میشینه رو خط دفترم

آرزو هام تو فکرم بی من اره با اینکه شنیدم این دنیا بی مرامه

ولی جایی نمیره اون نه بی من اره

بپا زیر پات دیدم مین من آره

خدا مرسی که داری باورمو

عشق یعنی فقط ی مادر خوب

بیخیاله جای نرم اره یا پرقو

بغل تورو میخوام فقط آخره روز

من این آدما برام اره غریبنو بس

من به آیندم میکنم سریع غمو وصل

هیچجوره نمیدم من قریممو پس

آرزو میکنم به کسی نده کمو کسر

همونی که بم میده آرامش تهشُ

دردو دل کردم گفتم بارها بش بحثُ

گفت برو مث کوه پشتتم

خوب باش رو تو دیگه کارما چشم بستُ

یاد گرفتم ببخشم اگه گم شدم نگاه کنم به نقشم

آره بلند صاف دوستو دورم باز

هر چی شد بشه بسازم بالا شخص ی پرچم

میریم اونجا تهش بحثه دعواوو بحث

دممون گرم دوریم از سرماوو لرز

ما تو پاییزم میکنیم برگا رو سبز

آسمون میریم نمیگیریم فردا رو سخت

حرفام شایدم یکم بچگونه ولی پاک کردی تو اشک گونمو

خوب میدونی خیلی من خسته بودم ولی ول نکرد تو دستت شونه_مو

پس دیگه بیخیال بحثو جدال خودت تهش میکنی برامون دردو روال

عاشق کلمه هات دارم تعصب به کار په تا آخرین روز میزارم ترسو کنار

همونی که بم میده آرامش تهشُ

دردو دل کردم گفتم بارها بش بحثُ

گفت برو مث کوه پشتتم

خوب باش رو تو دیگه کارما چشم بستُ