بوسه‌ی باد (میکس کلاب)

بوسه باد خزونی

با هزار نامهربونی

زیر گوش برگ تنها

میگه طعمه خزونی

برگ سبز و تر و تازه

رنگ سبزشو می بازه

غرق بوسه های باد و

وحشت روزای تازه

می کَنه دل از درخت و

میشه آواره کوچه

کوچه ای که یادگارِ

روزای رفته و پوچه

می شینه گوشه کوچه

چشم به آسمون می دوزه

می کُنه یاد گذشته

دلش از غصه می سوزه

یادِ روزایی که کوچه

زیر سایه تنم بود

مهربون درختِ عاشق

مستِ عطر نفسم بود

سهمِ من از بوسه باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مُردن و رفتن از یاد

سهمِ من از بوسه باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مُردن و رفتن از یاد

سهمِ من از بوسه باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مُردن و رفتن از یاد