بوسه‌ی باد

بوسه ی باد خزونی

با هزار نامهربونی

زیر گوش برگ تنها

میگه طعمه ی خزونی

برگ سبز و تر و تازه

رنگ سبزش و می بازه

غرق بوسه های بادو

وحشت روزای تازه

می کَنه دل از درختا

میشه آواره ی کوچه

کوچه ای که یادگاره

روزای رفته و پوچه

می شینه گوشه ی کوچه

چشم به آسمون می دوزه

می کنه یاد گذشته

دلش از غصه می سوزه

یاد روزایی که کوچه

زیر سایه ی تنم بود

مهربون درختِ عاشق

مست عطر نفسم بود

سهم من از بوسه ی باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مردن و رفتنِ از یاد

سهم من از بوسه ی باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مردن و رفتنِ از یاد

سهم من از بوسه ی باد

چی بگم ای داد و بیداد

همه زردی و تباهی

مردن و رفتنِ از یاد