بوته چین

ای مه من، ای بت چین، ای صنم

لالـه رُخ، زهره جبیین، ای صنم

تا به تـو دادم دل و دین، ای صـنم

برهمه کس گشته یقین، ای صنم

من زتو دوری نتوانم دیگر، جانم

وزتو صبوری نتوانم دیگر

بیا حبیبم، بیا طبیبم

بیا حبیبم، بیا طبیبم

هر که تو را دیده ز خـود دل برید

رفته ز خود تا که رُخت را بدید

تیر غمت چون به دلِ من رسید

همچو بگفتم که همه کس شنید

من زتو دوری نتوانم دیگر، جانم

وزتو صبوری نتوانم دیگر

بیا حبیبم، بیا طبیبم

بیا حبیبم، بیا طبیبم

ای نفـسِ اُنـسِ تـو احیای من

چون تویی امروزه مسیحای من

حالت جمعی تو پریشان کنی

وایِ به حال دل شیدای من

من زتو دوری نتوانم دیگر, جانم

وزتو صبوری نتوانم دیگر

بیا حبیبم، بیا طبیبم

بیا حبیبم، بیا طبیبم