تصنیف افشاری باده عشق

شکست عهد مودت

شکست عهد مودت نگار دلبندم

بُرید مهر و وفا

بُرید مهر و وفا، یار سست پیوندم

شکست عهد مودت

شکست عهد مودت نگار دلبندم

بُرید مهر و وفا

بُرید مهر و وفا، یار سست پیوندم

تطاولی که تو کردی

تطاولی که تو کردی، به دوستی با من

تطاولی که تو کردی

تطاولی که تو کردی، به دوستی با من

من آن به دشمن خونخوار خویش نپسندم

اگر چه مهر بریدی و عهد بشکستی

مهر بریدی

مهر بریدی و عهد بشکستی، عهد بشکستی

مهر بریدی

مهر بریدی و عهد بشکستی، عهد بشکستی

هنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم

بیار ساقی سرمست، جام باده عشق

جام باده عشق، جام باده عشق

بیار ساقی سرمست، جام باده عشق

جام باده عشق، جام باده عشق

بده به رغم مُناصِح، که می دهد پندم

بیا بیا صنما، کز سر پریشانی

بیا بیا صنما، کز سر پریشانی

نماند جز سر زلف تو

جز سر زلف تو، هیچ پابندم

به خنده گفت که سعدی، از این سخن بگریز

از این سخن بگریز

کجا روم، کجا روم

کجا روم، که به زندان عشق در بندم

کجا روم، کجا روم

کجا روم، که به زندان عشق در بندم