دلای عاشق، آواز افشاری

بنیاد هایده تقدیم میکند

ناشنیده ها

بیا که هایده از غم ترانه میخواند

بیا که هایده از غم ترانه میخواند

غم آشنای همه عاشقانه میخواند

وفا ندیده از این روزگار بی بنیاد

غریب روی زمین از زمانه میخواند

غریب روی زمین از زمانه میخواند

بیا به شام غریبان ما و مهمان باش

شبی که اهل دلی غمگنانه میخواند

بیا بیا که خسته دلی از دیار تو هدیه

جنون عشق تو را عاشقانه میخواند

جنون عشق تو را عاشقانه میخواند

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

روزگاری به جانم نشستی

هر چه غیر از خودت را گسستی

روز دیگر به بزم رقیبون

ساغرم را به مستی شکستی

منو پشیمونی من منو پریشونی من

تو و دل راضی تو ز درد پنهانی من

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

روزی که فلک از تو بریده است مرا

کس با لب پر خنده ندیده است مرا

چندان غم هجران تو بر دل دارم

چندان غم هجران تو بر دل دارم

من دانم و آن که آفریده است مرا

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم

در روز وصال تو به قربان تو کردم

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم

در روز وصال تو به قربان تو کردم

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم

در روز وصال تو به قربان تو کردم

خون بود شرابی که به دوران تو خوردم

غم بود نشاطی که به دوران تو کردم

خون بود شرابی که خون بود شرابی که به دوران تو خوردم

غم بود غم بود نشاطی که به دوران تو کردم

تا پرده برافکندم از آن تا پرده برافکندم از آن صورت زیبا

صاحب نظران را صاحب نظران را همه حیران تو کردم

تا پرده برافکندم از آن صورت زیبا

صاحب نظران را همه حیران تو کردم

تا پرده برافکندم از آن صورت زیبا

صاحب نظران را صاحب نظران را

همه حیران تو کردم همه حیران تو کردم

در مذهب عاشقان قرار دگر است

در مذهب عاشقان قرار دگر است

وین باده ناب را خماری دگر است

هر علم که در مدرسه حاصل گردید

کار دگر است و عشق کار دگر است

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

روزگاری به جانم نشستی

هر چه غیر از خودت را گسستی

روز دیگر به بزم رقیبون

ساغرم را به مستی شکستی

منو پشیمونی من منو پریشونی من

تو و دل راضی تو ز درد پنهانی من

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم

تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم

تو رو به حقیقت و صفا تو رو به محبت و وفا

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

برو که منو شبای غم حالا بمونیم برای هم

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

روی مه پیکر اون سیر ندیدم و برفت

گویی از صحبت ما سخت به تنگ آمده بود

بار بست و به گردش نرسیدیم و برفت

بار بست و به گردش نرسیدیم و برفت