تویی آن‌که زده کسی

زیر نعل‌ها پا خورد

چه جلالی

خواهانهٔ تو

حرام آواره می‌شه

لحظه‌ای آمدی که افتادم

خواهانهٔ تو هرقدر هنر داشته باشد

شاهِ دین در حرمش مهمان است

دو علی‌جناب در خیمه

انا الاوّل

حسین حسین

شد پایمال

منت خدای را عز و جل

گلِ ریاض

تویی آن‌که صدرِ منتهاست

دم می‌زنم از جلال تو، یا علی

خواهانهٔ تو

بازار حسن

با قولِ «هوالله برابر است»، علی مدد

مولای بی‌زهرا

دورِ تو گرمه

آغوش بر آغوشِ دریا

ذکرِ لب‌های پُر از خونم (اجرای زنده)

دیدی جدایی از راه اومد؟

دم می‌زنم از جمال تو، یا علی

نورِ حریمِ ثارالله

من عباسم، امیرالقمه

فروغِ عالم و آدم

ناخون دارم

همه می‌گن گریه نکن

کی ببینیم همو؟