خواهانهٔ تو

زیر نعل‌ها پا خورد

چه جلالی

حرام آواره می‌شه

لحظه‌ای آمدی که افتادم

خواهانهٔ تو هرقدر هنر داشته باشد

تویی آن‌که زده کسی

شاهِ دین در حرمش مهمان است

دو علی‌جناب در خیمه

انا الاوّل

حسین حسین

تویی آن‌که صدرِ منتهاست

تویی آن‌که زده کسی

شد پایمال

زخم گلوی حسین

آغوش بر آغوشِ دریا

با قولِ «هوالله برابر است»، علی مدد

ای عمو بنگر

خاکِ کشتگانِ تو

به‌علتِ تپیدن‌هایی

دلِ پردرد

کی ببینیم همو؟

ای به دست احسانت

یه روز میای

ثبت اکبر نبی

بازوی یدالله

منت خدای را عز و جل

مگر باران نمی‌سوزد

نورِ حریمِ ثارالله

دخیل

من همه‌جا سر به هوام