آواز اصفهان

الهی سینه ای ده آتش افروز ای خدا

در آن سینه دلی وان دل همه سوز

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست

دل افسرده دل افسرده غیر از آب و گل نیست

خدای من دلی افسرده دارم

دلی افسرده دارم سخت بی نور

چراغی زو به غایت روشنی دور

بده گرمی دل افسرده ام را خدا

بده گرمی دل افسرده ام را خدا

فروزان کن چراغ مرده ام را

دلم پر شعله گردان سینه پر دود، ای خدا

زبانم را به گفتن آتش آلود

کرامت کن درونی درد پرود

کرامت کن درونی درد پرود

دلی در وی، دلی در وی درون درد و برون درد

چو در هر کنج چو در هر کنج صد گنجینه داری

چو در هر کنج صد گنجینه داری

نمیخواهم که نومیدم گذرای

خدای من به راه این امید پیچ در پیچ

به راه این امید پیچ در پیچ

مرا مرا لطف تو میباید دگر هیچ

مرا لطف تو میباید دگر هیچ