در میکده عشق

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده که در میکده عشق فروشند

ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

خدای من دلدار که گفتا به توئم دل نگران است

گو میرسم اینک به سلامت نگران باش

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند

ای سیل سرشک

ای سیل سرشک، از عقب ناقه روان باش

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک

جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش

جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش، خدای من

آنکس که تو را شناخت جان را چه کند

فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی

دیوانه تو هر دو جهان را چه کند