نغمه‌ی همرازان

نبینی در جهان دیگر

ز همرازی دمی خوشتر

که در جهان راز مرا

نماند از دست زمان

اگر یک دم باشد ازهم دلی ها اثر

در این عالم خوشتر از آن نباشد دگر

که در محفل دم سازان بود نغمه همرازان

نه رازی در جهان ماند

نه بوی گل نهان ماند

در ان صبح خندیدن گل

نه بیدارم نه در خوابم نه آرامم نه بیتابم

دلم تشنه دیدن گل

چه شود ای غم که در این عالم

دل ما یک دم بشود خرم

که جهان نیست مگر شور و شرر

فقط از جلوه گل رنگ دگر

گرچه از جور زمان خنده گل کوتاه است

بهر دل داده همان لحظه گل دلخواه است

قدر این لحظه بدان بر رخ جانانه نگر

جلوی گنج نهان در دل ویرانه نگر