آتش سودا

با خیالت شبی سرخوش به صبح آورم

سرخوش به صبح آورم

شاید مگر یک نظر آید سحر در برم

با چشمان تر

حیران در به در

میجویم نشان

در هر رهگذر

آتش سودا به سرم

همچون سما در سفرم

به شوق روی دلبرم

مگر به دنیا نگرم

هردم به جست و جو در راهم

جان را برای او میخواهم

بی او چه سازم جان را

چون سر کنم هجران را

اگر ان جلوه ی روی زیبا نبود

دل مشتاق ما ناشکیبا نبود

چهره نماید یک دم آن نگار شکیبا

شورانگیزست

دیده گشاید عالم چون از آن باغ زیبا

گل میریزد

من اگر بیدارم بیقرارم

سرخوش از دیدارم غم ندارم