nevrozumun zindanı

Hey, kim var orda, diye bağırdı adam, ben çiçekleri koklarken

Kimsin sen dedi, dedim, kimim? ah bi bilsem

Cılız sesler içinde hiç bir şey düşmüyor gerçeğin payına

Zaten gerçekten bana ne? keşke hakikati bilsem

Kötü bir şey olacak. eli kulağında, umutsuzluk her yanımda

Bastım kanıma, xanax, prozac, zyprexa

Türbülansta huzursuzum... ihtiyacım var bir vedaya

Bi ayağım hep delilikte öbür ayağım akılda

Nevrozumun zindanlarında

Nevrozumun zindanlarında

Kelimeler varyetesi, konuşuyoruz hepimiz boşuna

Suscam artık, hayatın bağırtısına

Titriyordu gözbebeklerim, gittim kumsala, kan işiyordu deniz

Boğulmuş balıklar, kendi kusmuklarında

Ben de boğuldum sigara dumanına, açıldı mesafe beynimle aramda

Boş verdim dünyaya, hep kasa kazanıyordu sonunda

Türbülansta huzursuzum... ihtiyacım var bir vedaya

Bi ayağım hep delilikte öbür ayağım akılda

Nevrozumun zindanlarında

Nevrozumun zindanlarında

Saatli bombalar her yerde

Kelepçeler... domuz bağları

Ben kimim? bir kadavra... bir soytarı

Cerahatler...

Iç hastalıkları

Bir sinir kriziyim ayaklı

Her yerim tıkalı

Bir potansiyel ziyanı

Ilk taşı atan sefiller

Rütbeleri de sökmüş

Bir paçavrayım

Yerle yeksan

Koca medeniyet çöküyor

önümde gürültüyle

Kulaklarımı patlatıyor

Fısıltısı bile... fısıltısı bile

Söyleyecek hiçbir şeyim yok

Ama söylemek istiyorum yine de

Oynuyorum insanlarla

Oynuyorum insanlarla

Sonra bağırıyorum boşluğa

Bağırıyorum boşluğa

Boşluğa bağırıyorum

Boşluğa

Türbülansta huzursuzum... ihtiyacım var bir vedaya

Bi ayağım hep delilikte öbür ayağım akılda

Nevrozumun zindanlarında

Nevrozumun zindanlarında

Nevrozumun zindanlarında

Nevrozumun zindanlarında