Düello

Benden hiç bir şey bekleme artık, diyor esen rüzgar

Uyanamayacaksın bu baharda ve bir daha hiç

Dönemeyeceksin hiç bir zaman evine

Ölümüne yürüyen canını kendin avut korkundan

Yalvarıyorum ona, sus, sus, sus diye

Kaderimi kaosum seçmiş, benim suçum yok

Af diliyorum dileyebildiklerimden, her salise

Kaybetmiştim diyorum kendimi

Kaybetmiştim kendimde

Bırakıyorum şimdi mecburen

Bir elveda, o rüzgarın kucağına

Aşağıya bakıyorum tir tir titreyip

Kendi dipsiz uçurumumdan

Sıska yaşlı bir adam siyah mendilini kaldırmıştı

Bana hazır ol deyip, sırıtıp, yere bırakmıştı

Anında girmişti çelik kılıç kalbime

Yırtılan etimin sesinin yankısını duymuştum

Kendi sonumu arıyordum aslında

Geçmişimin, geleceğimin toz toprağında

Gözlerimi kapatıyordum yaşlar sızıyordu

Hazzının peşindeydim sonsuz açlıklarımın

Bırakıyorum şimdi mecburen

Bir elveda, o rüzgarın kucağına

Aşağıya bakıyorum tir tir titreyip

Dibi görülmeyen uçurumumdan

Ter bastıran kabuslar, yalvaran dilim

Bir ölü doğanmışım meğer herkes gibi ben de

Bulamadım demiştim ya manayı

Hiç aramamıştım aslında gerçekte

Hepsi yalandı

Bırakıyorum şimdi mecburen

Bir elveda o rüzgarın kucağına

Aşağıya bakıyorum tir tir titreyip

Kendi dipsiz uçurumumdan

Bırakıyorum şimdi mecburen

Bir elveda o rüzgarın kucağına

Aşağıya bakıyorum tir tir titreyip

Dibi görülmeyen uçurumumdan

Bırakıyorum şimdi mecburen

Bir elveda o rüzgarın kucağına

Aşağıya bakıyorum tir tir titreyip

Kendi dipsiz uçurumumdan