همای آسمانی

تو ای بهشت جاودان را ديده

گل بهشتی جنان را چيده

تو ای پرنده خوش آواز

ز دام و دانه دل بريده

تويی که بانگ نغمه هايت

به اوج آسمان رسيده

کسی که با تو عهد و پيمان بسته

نه با زبان که با دل و جان بسته

ز شور عشق و شوق جانان

خدا وجود ما سرشته

مشو غمين مبر ز خاطر

که برتری تو از فرشته

ز شور عاشقی غم از دل خيزد

شراب معرفت به جانت ريزد

چو عنچه گر ز آتشی ز داغ هستی

چو گل نما تبسمی به باغ هستی

ز روی گل به بوی گل اگر که مستی

ز باده سبوی گل اگر که مستی

گل از رخ بهشتيان نشانه دارد

تو را از آن جهان جان نشانه آرد

ای همای آسمانی

بال پروازت شکوفا

غنچه های رنگ رنگ

باغ آوازت شکوفا

تو ای بهشت جاودان را ديده

گل بهشتی جنان را چيده

تو ای پرنده خوش آواز

ز دام و دانه دل بريده

تويی که بانگ نغمه هايت

به اوج آسمان رسيده