خورشید سبز

در این خاک عاشق، تویی آن شقایق

که برگی از آن، ندارد خزان

تو آنی که نامت، غروبی ندارد

به مُلک جهان، تویی جاودان

به مُلک جهان، تویی جاودان

تو خون خدایی، گُل نینوایی

تو دارالشفایی، طبیب منی

در این شهر غربت، حبیب منی

ستمدیدگان را، تو پشت و پناهی

که دریای غم را، کرانه تویی

به راه رهایی، نشانه تویی

کویر زمین را، تو باران نوری

بلوغ عطش را، تو آب حیاتی

قسم به خدا، تو آب حیاتی

قسم به خدا

در این خاک عاشق، تویی آن شقایق

که برگی از آن، ندارد خزان

که برگی از آن، ندارد خزان

تو آغاز سبزی، تو پایان سرخی، تو صبح سپیدی

به قولی حُسینی، به قولی شُبیری

به قولی شهیدی

تو خورشید سبزی، تو پرواز سرخی، تو صبح سپیدی

به قولی حسینی، به قولی شُبیری

به قولی شهیدی

به مُلک جهان، تویی جاودان

به مُلک جهان، تویی جاودان