İmiş, Bahçede - Özdemir Asaf 100 Yaşında

作词 : Özdemir Asaf

作曲 : Genco Arı

Ben bir ayna idim

Baktılar baktım

Gördüler baktım

Baktılar gördüm

Ne düğünler ne doğumlar

Ne ölümler gördüm

En çok yalanlara öldüm

Kırdılar

Kırıldım artık

Ben bir ağaçtım

Baltalandım

Yonga yonga yongalandım

Mangallarda sobalarda

Yangınlarda yandım.

Budaklarla budaklandım

Cilalandım boyalandım

Yaktım yandım

Yaktılar

Yandım artık

Ben bir çağlayandım

Bir ırmağa aktım

Irmak oldum

Bir dereye vardım

Dere oldum

Günlerin gecelere bağlanışında bir

Gecelerin günlere bağlanışında iki

Birikmemi tamamlamaktan koruyorum şöyle ki

Önce bir şeyler yitiriyorum somut şeyler

Çakmak tarak kalem çanta saat para gibi

Önemsiz şeyler

Alışkanlığım tükenmiyor

Biriktirmeyi sürdürüyorum gene

Usanmıyorum

Biçimler renkler şişeler eskiler

Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum

Azala azala yitmekten

Bir de bütünlenmekten ötede

Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum

Yalnız başıma

Özel yoluma sapıyorum

Seziyorum

Birileri özenle bana bakıyor

Uykum kaçıyor ne iyi diyorum

Somut şeyler karışıyor yaşantıma

Elimi kesiyorum kan akıyor

Gizliden gizliye seviniyorum

Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime

Canım acıyor

Deliriyorum

Seviyorum neden sonra anlıyorlar

Acı acı seviniyorum

Gözüme ilişiyor kulağıma ilişiyor

Görmemezliğe geliyorum

Duymamazlığa geliyorum

Düşünmüyorum öteye itiyorum

Damlamıyorum

Karnım acıkıyor yemiyorum

Betim benzim sararıp soluyor

Adını bile anmıyorum

Soyunup giyiniyor karşımda

Bakmıyorum

Her gün kirleniyor görüyorum

Okuyorum ilkin

Bu yüzden her gün yıkanıyor çirkin

Yaşını soruyor korkular ürküler rüyalar

Uyanıyorum saymıyorum

Özelliğini anlatıyor taşlar topraklar

Sararan düşen yapraklar

Kocaman kocaman ağaçlar

Dinlemiyorum

Tomurcuklara, çiçeklere bakıyorum