یار وفادار

اگر چه دور از تو شوم

یار وفادار توئم

جدا ز تو همسفرِ

عشق شرر بار توئم

اگر قصد سفر دارم

خدا داند که ناچارم

دفتر خاطرات ما

مانده برای ما به جا

ثمر می دهد صبر و شکیبایی ما

به پایان رسد قصه ی تنهایی ما

چه رخشان شود اختر خوشبختی ما

چه زیبا شود عالم رویایی ما

اگر قصد سفر دارم

خدا داند که ناچارم

دفتر خاطرات ما

مانده برای ما به جا

چه غم آفرینی چه دلگیری ای غروب جدایی

که گستردهای سایه به کاشانهی ما

چه جانها که سوزد به شرار گنه تو

چه دل ها که نالد ز غمت پیش خدا

توئی همچو من خسته ز بیداد زمان

به دامان نکن اشک غم از دیده روان

دل من بود تا به ابد خانه ی تو

نمی افتد این خانه به دست دگران

اگر قصد سفر دارم

خدا داند که ناچارم

دفتر خاطرات ما

مانده برای ما به جا