ای ایران

ای ایران، ای مرز پرگهر!

ای خاکت سرچشمه هنر

دور از تو اندیشهٔ بدان

پاینده مانی تو جاودان

ای دشمنر، تو سنگ خاره ای، من آهنم

جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو چون شد پیشم

دور از تو نیست اندیشم

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما

سنگ کوهت در و گهر است

خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون کنم

برگو بی مهر تو چون کنم

تا گردش جهان و دور آسمان به پاس

نور ایزدی همیشه رهنمای ماست

مهر تو چون شد پیشم

دور از تو نیست اندیشم

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما

ایران، ای خرم بهشت من!

روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پیکرم

جز مهرت در دل نپرورم

با آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم

مهر اگر برون رود، تهی شود دلم

مهر تو چون شد پیشم

دور از تو نیست اندیشم

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما