همه رفتند

از بزم طرب باده گساران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

نه کوه کن دل شده ماند است و نه مجنون

از کوی جنون سلسله داران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

ز ین شهر شهیدان تو با جامه گلگون

پاکیزه تر از ابر بهاران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

چون گرد که از پی هر قافله ماند

ما مانده در این راه و سواران همه رفتند

از بزم طرب باده گساران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

نه کوه کن دل شده ماند است نه مجنون

از کوی جنون سلسله داران همه رفتند

از دست غمت آیینه داران همه رفتند

اندوه خوران سینه فکاران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

زان طوطی طبع تو خموش است غزالی

کآینه دلان، نکته گزاران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

ما با که نشینیم که یاران همه رفتند