مسلمانان

برون شو ای غم از سینه

که لطف یار می آید

تو هم ای دل ز من گم شو

که آن دلدار می آید

نگویم یار را شادی

که از شادی گذشتست او

مرا از فرط عشق او

ز شادی عار می آید

مسلمانان مسلمانان

مسلمانی ز سر گیرید

که کفر از شرم یار من

مسلمان وار می آید

چه نور است این چه تابست این

چه ماه و آفتاب است این

مگر آن یار خلوت جو ز کوه و غار می آید

در و دیوار این سینه

همی دَرَّد ز انبوهی

علم هاتان نگون گردد

که آن بسیار می آید

در و دیوار این سینه

همی دَرَّد ز انبوهی

علم هاتان نگون گردد

که آن بسیار می آید

مسلمانان مسلمانان

مسلمانی ز سر گیرید

که کفر از شرم یار من

مسلمان وار می آید

چه نور است این چه تابست این

چه ماه و آفتاب است این

مگر آن یار خلوت جو ز کوه و غار می آید

در و دیوار این سینه

همی دَرَّد ز انبوهی

علم هاتان نگون گردد

که آن بسیار می آید

غلط گفتم غلط گفتم

که این اوراق شعر من

ز شرم آن پریچهره

به استغفار می آید