شاه جهان

ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

جان همه خوش است در، سایه لطف جان تو

شاه همه جهان تویی، اصل همه کسان تویی

چون که تو هستی آنِ ما، نیست غم از کسان تو

خوبی جمله شاهدان مات شد و کساد شد

چون بنمود ذره ای خوبی بی کران تو

شب همه شب چو ابر دی بارم اشک بر درت

پاک کنم به آستین اشک ز آستان تو

ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

جان همه خوش است در، سایه لطف جان تو

شاه همه جهان تویی، اصل همه کسان تویی

چون که تو هستی آنِ ما، نیست غم از کسان تو

واعظ کشوری بدم صاحب منبری بدم

کرد قضا دل مرا عاشق و کف زنان تو

از مِی این جهانیان حق خدا نخورده ام

تا به کجا کشد مرا مستی بی امان تو

من به تو مایل و تویی هر نفسی ملول تر

وه که خجل نمی شود میل من از ملال تو

خوبی جمله شاهدان مات شد و کساد شد

چون بنمود ذره ای خوبی بی کران تو

شب همه شب چو ابر دی بارم اشک بر درت

پاک کنم به آستین اشک ز آستان تو

ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

جان همه خوش است در، سایه لطف جان تو

شاه همه جهان تویی، اصل همه کسان تویی

چون که تو هستی آنِ ما، نیست غم از کسان تو