تهران

ورس 1 [رض]

يه گوشه اي از اين دنيا يه جمع اجتماع كرد // تهران ، خيلي چيزا توش اشتراكن

بين من و تو كه رد ميشيم از كنار هم // اين ديوار هاي دود زده نشستن كنار هم

مي بينن مارو ، ميگذريم آروم // ما از زيرش در ميريم اونا منتظر بارون

ههه ، اگه بياد بارون // همه نگاه ها به بالا رو به آسمون

از شمال به كوه ، از جنوب به دشت // از شرق به حكيميه ، از غرب به كرج راه داره

تو دلش نه ميليون آدمو جا داده // براي فقر، فخر اشتها داره

به منم پا داده قدم بزنم توش // ببينم چيزايي رو كه همه ميگن كوش

مهم نيست چقدر زخميم ، مهم اينه كه سرپام // اسمشو بيار ، باز ميشه دستام

ورس 2 [نويد]

صبح ميشه و ميكنه دستاشو باز // ميده همه آدماي تنها رو جا

توي بغلش ، همونطوري كه "رض" گفت اولش

از خروس خون ميخوره دود و دم // اينقدر كه كبود بشه تا بوق سگ

غير دود نسخ ِ پولم هست // نسخ ِ پولاي جديد مخصوصا سبز

پايينش گرم ، بالاش سرد // چهارفصله لامصب داداشم

آره داداش بزرگم // از وقتي چشم باز كردم بوده بالا سرم

لباسش سياه با خط هاي سفيد // پيراهنش سنگ ، شلوارش قير

هم خوابش تير بوده و خون // هركي مرده توش ميمونه اون تو

ورس 3 [نويد و رض]

با ط دسته دار بنويس يا دو نقطه // برام مهم اينه كه اينجا درست شه

يه ژنده پوش با لباس جديدش // اتوبان شده كوچه هاي قديمش

حركت كندِ توش اگه پياده نباشي // ناب باش همه ميخوان كه سوار شي

مثه زن هاي خرابه ولي برعكس // روزا رو كار ميكنه شبا رو خستس

اين تهران خراب يه خرابس // در اصل ، همين الانم

چندتا تكون ميخواد كه بشه هواش پس // اونايي مي فهمن كه هستن حواس جمع

اوج نظم وسط هرج و مرج // قصه هاي اين شهر پشت پنج تا حرف

از ت تا ه ، ر ، الف ، نون // يه جور ديگه نگاش بكن از امروز