من از اول نمی‌دانستم

من ندانستم از اول (من ندانستم از اول)

که تو بی مهر و وفایی (جانم٬ که تو بی مهر و وفایی)

عهد نابستن از آن به (عهد نابستن از آن به)

که ببندی و نپایی (جانم٬ که ببندی و نپایی)

مردمان منع کنندم که چرا دل به تو دادم

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

(جانم٬ که چنین خوب چرایی)

حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان

این توانم که بیایم به محلت به گدایی

(جانم٬ به محلت به گدایی)

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه

ما کجاییمُ در این بحر تفکر تو کجایی

(جانم٬ تو در این بحر کجایی)