عصر می‌ماندی – نسخه آکوستیک

آروم آروم دارم نشونه هاتو از زندگیم کم می کنم

حتی عکساتو دارم از رو دیوارای خونه جمع می کنم

دیوارا گریه می کنن و منم باهاشون گریه می کنم

دیگه خاطره هاتو واسه زخمای قلبم مرهم می کنم

چرا نمیگذره این ثانیه ها و ساعتای لعنتی

بگو که عشق منو انقد آسون فروختی به چه قیمتی

دیگه این فصل آخر قصه عاشقانه ما دوتاست

آره عشق بی رحم ترین حس خوب دنیاست

اگه می موندی، هنوز نفس داشتم

واست می مردم، تنهات نمی ذاشتم

واسه برگشتن تو، تک تک لحظه ها رو، با گریه شمردم

اگه می موندی، اگه می موندی، من نمی مردم

یادش بخیر اون روزا هر کار کوچیک من خوشحالت می کرد

میگفتی وقتی دنبالتم انگار خوشبختی دنبالت می کرد

میگفتی دوسم داری تنهام نمی ذاری بگو پس چی شد

چی شد که انقدر راحت عشق من واست یه حس عادی شد

تو به من اینو نشون دادی که عشقم می تونه دروغ باشه

تنهایی مونو نمیخواستی، میخواستی که دورت شلوغ باشه

کاشکی میشد که عقربه ها یکمی به عقب برگرده

تنها رِفیق این روزام فقط قرص خواب و سر درده

اگه می موندی، هنوز نفس داشتم

واست می مردم، تنهات نمی ذاشتم

واسه برگشتن تو، تک تک لحظه ها رو، با گریه شمردم

اگه می موندی، اگه می موندی، من نمی مردم