عصر می‌ماندی

آروم آروم دارم نشونه هاتو از زندگیم کم میکنم

حتی عکساتو دارم از رو دیوارای خونه جمع میکنم

دیوارا گریه میکنن و منم باهاشون گریه میکنم

دیگه خاطره هاتو واسه زخمای قلبم مرحم میکنم

چرا نمیگذره این ثانیه ها و ساعتهای لعنتی

بگو که عشق منو انقدر آسون فروختی به چه قیمتی

دیگه این فصل آخر قصه ی عاشقانه ی ما دوتاست

آره عشق، بی رحم ترین حس خوب دنیاست

اگه می موندی، هنوز نفس داشتم

واست میمردم، تنهات نمیذاشتم

واسه برگشتن تو، تک تک لحظه ها رو با گریه شمردم

اگه می موندی، اگه می موندی

من نمیمردم

یادش بخیر اون روزا هر کار کوچیک من خوشحالت میکرد

میگفتی وقتی دنبالتم انگار خوشبختی دنبالت میکرد

میگفتی دوسم داری، تنهام نمیذاری، بگو پس چی شد

چی شد که انقدر راحت عشق من واست یه حس عادی شد

تو به من اینو نشون دادی که عشقم میتونه دروغ باشه

تنهاییمونو نمیخواستی، میخواستی که دورت شلوغ باشه

کاشکی میشد که عقربه ها یکمی به عقب برگرده

تنها رفیق این روزام فقط قرص خواب و سردرده

اگه می موندی، هنوز نفس داشتم

واست میمردم، تنهات نمیذاشتم

واسه برگشتن تو، تک تک لحظه ها رو با گریه شمردم

اگه می موندی، اگه می موندی

من نمیمردم